Özgeçmiş

Günümüzün öne çıkan çağdaş Arap şairlerinden birisidir. Kudüs doğumludur.
2000 yılında Filistin direnişini anlattığı ilk şiir kitabı Ortadoğu ve Avrupa ülkelerinde dikkat çekmiştir. Arapçada 8 şiir kitabı vardır. 20’den fazla dile çevrilmiştir.

Durmazdık

Döneceğim bir ülkem yok
Sürgün edileceğim bir ülkem de !
Ağacın kökleri nehrin koşan sularıdır
Dursa da durmasa da ölür

* * *

Ölümün yanağında ve kolunda geçirdim
en güzel günlerimi
Her gün kaybettiğim ülkem
ki her gün tekrar kazanırdım
Herkesin bir ülkesi vardı
benimse ülkem çoğalıyordu kayıplarla
Ve yenileniyordu kaybederek
Benim gibi kökleri suda olanlar
Dururlarsa kururlar
Dururlarsa ölürler
Koşuyoruz ikimiz
Güneş huzmelerinden ve
arkeolojik yaralardan çıkan altın tozundan bir nehirle !
Durmuyorduk
İkimiz koşuyorduk
Düşünmedik bir kere bile buluşmak için durmayı

* * *

Sürgün edileceğim bir ülkem yok
Döneceğim bir ülkem de
Durursam bir ülkede, ölürüm !

NAJWAN DARWİSH

Arapça aslından çeviren Melek Deniz Özdemir


Najwan Darwish – Palestine

One of the outstanding contemporary Arab poets. Born in Jerusalem. His first poetry collection (2000) depicting the Palestinian resistance has drawn attention in the Middle Eastern and European countries. His 8 poetry books in Arabic language have been published. His poems have been translated into more than 20 languages.

We Would Not Have Come to a Halt

I have no country to return to
Neither do I have country to be exiled to!
The roots of the tree are of the running water of a river
They die even the river stops streaming or not

* * *
I have spent my best days
on the cheek and arm of death
My country I lost every day
yet I used to regain it every day
Everyone has their country
mine was getting numerous with the lost items
We used to get regenerated by losing
The ones like me with their roots in water
If they come to a halt, they wither
If they come to a halt, they die
We run both of us
Alongside with the beams of the sun
and a river out of gold powder oozing from the archeological wounds!
We were not coming to a halt
We used to run both of us
We didn’t think not even once to stop for coming together

* * *
I have not country to be exiled to
Nor do I have a country to return to
Had I come to a halt in a country, then I would die!

Translated into Turkish from the Arabic Original by Melek Deniz Özdemir